เรืองชาญ's profileTON>>> VIVO<<< VOCALPhotosBlogLists Tools Help
Photo 1 of 22

TON>>> VIVO<<< VOCAL

MUSIC IS MY LIFE

เรืองชาญ เทศเล็ก

Occupation
Location
Interests
ก็ชอบเล่นกีต้าร์ ร้องเพลง เปียโน คีย์บอร์ด เยอะแยะ
ชอบคอมด้วย
Lists
November 20

แทนคำนั้น.....

อยากจะมีคำพูดสักคำ ที่แทนความจริงจากใจที่มี

อยากจะสื่อความหมายดีๆ ที่พอจะทำให้เธอได้เข้าใจ

คำบางคำที่ดีสักคำหนึ่ง คำบางคำที่จะซึ้งกินใจ ที่จะพอจะใช้ แทนใจจากฉัน

แต่จะมีคำพูดคำใด ที่แทนความจริงจากใจให้กัน

ต่อให้คำเป็นร้อยเป็นพัน ก็คงบรรยายไม่พอได้เหมือนใจ

* ความเป็นจริงที่เห็นที่เป็นอยู่ คงจะดีกว่าคำพูดใด และไม่มีสิ่งไหน มากมายกว่านั้น

** แทนสัญญา แทนสายใย ในหัวใจ ที่นิรันดร์ ก็คือความจริงใจ ที่คงมั่น ที่ตัวฉันนั้นมีให้เธอ

มีหัวใจ และสายตา แทนสัญญา ว่ารักเธอ และจะมีเพียงพอ มาให้เธอ ผู้เดียว
November 04

ลอยกระทง...

สวนเพิ่งเปิดใหม่........
พอดีมันว่างจัดตอนเล่นเทนนิสเส็ด ก็เลยมาลอยกระทงแถวๆ สวนแถวบ้าน เดินเข้าไปข้างหน้าสวนสว่างมาก
มีตลาดย่อมๆแต่คนเยอะๆ พอเดินเข้าไปตอนแรก เอ้ยเขาให้ลอยตรงนี้เหรอว่ะ ทำไมมันมืดจัง แต่คนเยอะแหะ
เหมือนเด็กวัยรุ่น หนีแม่มาเที่ยวผับยังไงม่ะรู้ คนก็จาถือกระทงมาคนละ 1 อัน ของผมก็มีกระทงใหญ่เชียว
ข้างในบรรจุเศษกระดาษที่เขียนคำอธิฐานลงไปอย่างตั้งใจและหวังว่ามันจะเป้นจริงแน่นอน คำอธิฐานส่วนใหญ่
ของผมจะเขียนให้คนอื่นทั้งนั้นเลย ลืมเขียนขอให้ตัวเองซะงั้น พอจาจุดไฟแช็คลมมันดันไฟของไฟแช็คมาลนมือ
ร้อน อิ้บอ๋าย แต่ร้องม่ะได้ เพราะว่าคุยโทรศัพย์อยู่ แหะๆ  ......
 
หลังจากที่คิดว่าธูปมันติดหมดแล้วก็เริ่มหย่อนกระทงแต่ ดันลืมถ่ายรูปกระทงไว้ เวงกำ ลืมของสำคัญไปได้ไง
ไปถ่ายเอาสถานที่และห้องน้ำซะงั้น ......
 
 
คนเยอะกว่าที่คิดแหะ ปีนี้.......
 
..........
 
.......
 
ถึงวันลอยกระทงทีไร ก็ นึกย้อนไปเมื่อตอน ม.6 ทุกที เราดันอธิฐาน บางอย่าง ผลมันดันมาเกิด เมื่อปีที่แล้ว
เรื่องนี้มันสำคัญมาก ต่อความรู้สึกของตัวเอง ......
 
 
ลอยเส็ดก็ไปเดินงานวัดต่อ..........คนจะเยอะไปไหน บัตรเข้าชมคอนเสิด ไผ่ พงษธร แค่ 40 บาทเอง ก็ซื้อไป
ไผ่ยังไม่มา นั่งดูลิเกไปก่อน  เออ เนอะสนุกดีเพลินดี ไมค์ตัวเดียวพูดมันทั้งคณะ อยากจะไปดมจังกลิ่นมันคงจะเหม็นบรม
 
เดินไปเดินมาโหนะ ทำไมวัยรุ่นเขาแต่งตัว โชว์กันเยอะจัง แถบจะเห็นยอดถันอยู่ละ ยังจะใส่อีก ก็ สกรีนไป 1 ซีน อยากแต่งมาให้มองดีนัก
ก็มองแบบไม่ต้องปราณีมันเลย ชิชิ แล้วไม่มีการสะทกสะท้านด้วยนะ อืมนะ สงสัย เราจะเฉยไป งานวัด เขาพัฒนาถึงขั้นนี้แล้ว เดินไปมาเหมือน
นักท่องเที่ยวเลย เดินไปถ่ายรูปไป (จะอาร์ทไปไหน) ถ้าไม่กลัวน้องๆโชว์โนม เขาว่า ป่านนี้ไปขอน้องเขาถ่ายมาฝากเป้นที่ระลึกละ......
 
รถบั้ม นี่ก็ ใช่ย่อย เกย์เยอะอิ้บอ๋าย เปิดเพลง ดิ้นกันอย่างกับปลาดุกลงกระทะ แหนะ ชั่วโมงนั้น นี่ ใครเหยียบตีนใครคงไม่มีใครว่าละ
คงอยากจะมันส์กันเต็มที่.......
 
 
จากเดินสำรวจรอบงานเส็ดก็ซื้อแมลงทอดปากทางเดินกินแก้เครียด ออกมารถรอ หร่ารากอย่างติดเลย
 
ต้องเดินไปขึ้นรถมอไซต์รับจ้างเก่อบกิโล แหนะ รถ2 แถวก็ไม่มี โหนะ ถึงบ้านก็มานั่งกินแมลงทอด ด้วยประการ ฉะนี้ แลลลลลลลลล................
 
October 30

จะให้ทำยังไง......

 
 
 
 
ฉันก็รู้ในกฎเกณฑ์ และก็เห็นในความจริง
ว่าเราทำผิด ที่มาคิดรักกันอย่างนี้

ทั้งที่รู้ดีแก่ใจ ว่าเจ้าของเธอมี
เจ็บปวดกับคำนี้ แต่มันคือเรื่องจริงใครก็รู้

* แม้สมองจะคอยสั่ง คอยบอกให้ฉันนั้นเลิกไป
ลึกลึกรู้ไหมใจอยากจะรัก

** จะให้ฉันทำยังไง จะให้ถอนใจจากเธอ
ก็คงสายจนเกินไป แต่ถ้าฉันจะไปต่อ ก็ไม่เห็นหนทางจะไป
ไม่มีหวังอะไรอยู่เลย..

ฉันไม่รู้วันต่อไป ฉันไม่พร้อมจะเจอมัน
ฉันไม่ต้องการ ที่จะถามถึงวันพรุ่งนี้

เพราะว่าฉันนั้นสุขใจกับชีวิตที่ดี มีเธออย่างวันนี้
แค่เท่านี้ก็พอสำหรับฉัน

ซ้ำ *,**
แต่ถ้าฉันจะไปต่อ ก็ไม่เห็นหนทางจะไป

ไม่มีหวังอะไรอยู่เลย

October 22

เธอไม่รู้ หรือ แกล้งไม่รู้.....

 
 
โน้ต
 
สิ่งที่ฉันนั้นทำให้เธอมากมายซะจน

มันดูไม่มีเหตุผลถ้าเป็นแค่เพื่อนกัน

แต่ทำไมเหมือนเธอก็ยังคงคิดไม่ทัน

ไม่มีเพื่อนกันที่ไหนทำให้กันแบบนี้
 

* ที่ชอบไปบ่น ที่ชอบเป็นห่วง


ที่ชอบวุ่นวายกับเธอ


ที่โทรหาทั้งๆที่ไม่มีธุระ มันคืออะไร


ทำไมเธอไม่เข้าใจ…

 

** นี่เธอไม่รู้รึว่าใครรักเธอเท่าไหร่


นี่เธอไม่รู้รึว่าไงฉันคิดอะไร


ต้องให้ฉันพูดใช่มั้ย ว่าฉันรู้สึกกับเธอมากมาย


นี่เธอไม่รู้รึว่าใครรักเธอเท่าไหร่


นี่เทอไม่รู้รึว่าไงเพื่อนคนนึงคิดไปขนาดไหน


เธอรู้ตัว รึเปล่า นี่เธอไม่รู้หรือแกล้งไม่รู้

 

อยากจะมีซักคำให้เธอเข้าใจซักที


ก็กลัวว่าคำเหล่านี้จะทำเธอโกรธฉัน

October 09

ของที่เธอรัก

 
 
 
ของบางอย่างที่เธอรัก กล้องถ่ายรูปแม้จะนานสักเพียงไหนนาฬิกา
เก่าจนแทบดูไม่ได้ เศร้าเธอก็ยังชื่นชม
ของที่เธอไม่ได้รัก เย้ยหยันสักพักเธอคงจะขว้างทิ้ง พิซซ่า
ต่างจากสิ่งที่รักจริง หัวใจสีแดงเธอกลับทิ้งไม่ลง

เธอยังคงไม่ลืมเขาเศร้า เขาที่เธอนั้นฝังใจ ร้องไห้
แม้จะนานสักเท่าไรนาฬิกา ก็ยังคิดถึงเรื่อยมา
เธอก็คงจะเลือกเขา สับสนถ้าเขาจะกลับมาหา

และฉันก็รู้ว่าผิดหวัง ฉันต้องไปอยู่ดี

นึกหรือว่าจะไม่รู้ กุหลาบเฉานึกหรือว่าจะไม่เห็น
รูปเก่าๆพร้อมลายเซ็นหัวใจสีแดง คนที่เธอมีใจ
ฉันที่อยู่ข้างๆเธอ ประหลาดใจแทบเป็นเงาข้างๆกาย
แต่ลึกๆของหัวใจนางฟ้า ไม่ได้อยู่ในสายตาผิดหวัง

เธอยังคงไม่ลืมเขาเย้ยหยัน เขาที่เธอนั้นฝังใจ
แม้จะนานสักเท่าไรกลอกตาไปมา ก็ยังคิดถึงเรื่อยมา
เธอก็คงจะเลือกเขา กำลังใช้ความคิดถ้าเขาจะกลับมาหา
และฉันก็รู้ว่า ฉันต้องไปอยู่ดี

และฉันก็รู้ว่าร้องไห้ ต้องเสียน้ำตาอยู่แล้ว